Daar sta je dan, als nieuwsgierige jonge man.
Vol interesse, maar zonder mensen om je heen bij wie je erover kon praten.
Mijn vrienden vonden het raar als ik het onderwerp aansneed.
Vriendinnetjes vonden me “te extreem” als ik liet vallen dat ik wel eens wilde weten hoe een parenclub werkt.
Ben ik nu zo raar?
Ben ik de enige die zo denkt?
Het maakte me onzeker. Ik wist niet eens of swingen iets voor mij zou zijn — ik was gewoon nieuwsgierig.
Omdat ik zelden op dezelfde golflengte zat met leeftijdsgenoten, begon ik meer om te gaan met mensen die wat ouder waren. Mensen die niet kinderachtig reageerden als ik het over swingen had.
Niet dat iedereen daar per se interesse in had, maar ik kon er tenminste over praten.
Sommige vrouwen vertelden zelfs hoe zij dachten dat het eraan toe ging, achter de gesloten deuren van een club.
Ik voelde me véél meer op mijn gemak bij vrouwen die makkelijk tien jaar ouder waren.
Het praten over “gevoelige” onderwerpen ging zó veel fijner — dat gaf me vertrouwen in wie ik ben en wat ik voel.
Langzaam kreeg ik een naam: “dat jonge ventje dat open-minded is ingesteld”.
En omdat ik nooit oordeelde, durfden mensen bij mij te praten over fantasieën, twijfels en verlangens.
Wie was ik om te oordelen? Ik was zelf nog op zoek. En ik wist als geen ander hoe pijnlijk het is om veroordeeld te worden.
👀 En toen kwam die ontmoeting…
Uiteindelijk raakte ik in contact met een vrouw die iemand kende die eens in een club was geweest.
Ik was toen nét 18 jaar.
Eerlijk? Ik had geen interesse in haar als vrouw — maar wel in haar verhaal.
Zou ik eindelijk écht te weten komen hoe het werkt? Zijn al die vooroordelen waar?
Onze gesprekken verliepen vlot. Zij had ervaring, ik had eindeloze vragen.
En zij vond het ook fijn om haar verhaal te delen.
Zo ontstonden er lange gesprekken, die voor 90% over swingen gingen. En ik genoot ervan. Eindelijk kon ik open praten.
Mijn interesse groeide bij elk gesprek.
🕰️ De afspraak
Na weken van berichten over en weer stuurde ze:
“Trio met extra vrouw of extra man?”
Ik, de stoere jonge man, dacht geen seconde na:
“Een vrouw, natuurlijk.”
Een paar dagen later kreeg ik een bericht:
“Kom je donderdag om 19:00 naar mij thuis?”
Toen ik bij haar aankwam, zat ze niet alleen op de bank.
Een vriendin van haar was er ook. Ongeveer van dezelfde leeftijd.
En ineens drong het door: dat bericht een paar dagen geleden was geen losse opmerking.
Ze had iets geregeld.
Adrenaline. Stress. Twijfel.
Ik moet presteren.
Wat als ik niet goed genoeg ben?
De twee dames lachten om mijn gespannen houding, maar ze stelden me al snel gerust:
“Niets moet.”
Na wat praten en een drankje raakten zij met elkaar bezig.
Dat haalde de druk van mijn schouders. Ik ontspande.
En ik keek. Twee vrouwen, samen.
Het oogcontact, de sfeer, de spanning — het tintelde door mijn hele lijf.
Langzaam werd ik erbij betrokken.
Ik dacht wel honderd keer:
“Dit is het. Dit is écht.”
Het voelde als een droom, maar ik was wakker.
Nog nooit voelde ik me zo levend.
Mijn eerste swingervaring was een feit.
En ik wist één ding zeker:
Dit zou niet mijn laatste keer zijn.
Herken jij dat gevoel van nieuwsgierigheid, twijfel, of juist herkenning in mijn verhaal?
Laat het me weten via het contactformulier. Of lees verder op Swinglog — want hier mag je alles voelen, vragen en ontdekken. Op jouw tempo.